Η καμπάνα του χωρίου μας δεν χτύπησε χαρμόσυνα. Δε χτύπησε για γιορτή η πανηγύρι. Χτύπησε για το μαντάτο του χαμού του πολυαγαπητού Δημή...
Η καμπάνα του χωρίου μας δεν χτύπησε χαρμόσυνα. Δε χτύπησε για γιορτή η πανηγύρι. Χτύπησε για το μαντάτο του χαμού του πολυαγαπητού Δημήτρη Θ. Βασιλείου και το έκανε θρήνο και μοιρολόι. Πενήντα πέντε χρονια με την παρουσία σου γέμισες το χ;oρο και τον χρονο. Δεν έλειψες ποτέ απο καμία χαρμοσύνη η θλιβερή στιγμή απο το χωριό μας που τόσο αγαπούσες. Πάντα εκεί,παρών, μαζί με όλους τους συγχωριανους μας. Με όπλο το χαμόγελο σου,την καλοσύνη σου αλλά και την φωτογραφική σου μηχανή ήσουν πάντα εκεί. Όλοι μας έχουμε έστω και μια φωτογραφία σου στο σπίτι μας που εσύ με το μοναδικό σου τρόπο απαθανάτιζες.
Σήμερα η Σειρές αποχαιρετησαν έναν νέο άνθρωπο, που ηταν τόσο αγαπητός που στο στερνό αντίο ήμασταν όλοι εκεί με καρδιά ραγισμένη και δάκρυα στα μάτια για τον άδικο χαμό σου.
Καλό ταξίδι εκεί που πας,θα σε θυμόμαστε πάντα και θα μας λείψεις πολύ Δημητρη.
Εκ μερους των απανταχου Σειραιων, Ασημακοπουλος Αργυρης
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.